|
“ما نمایندگان حافظ حقوق مردم هستیم نه دولت” . این جمله را دبیرکل یک حزب سیاسی اصلاح طلب و نماینده مجلس هشتم ، در بیان تذکر آیین نامه ای ایراد کرد و بعدا به تیتر و سوتیتر برخی از رسانه ها تبدیل شد. سکوت رئیس محترم مجلس و سایر نمایندگان در برابر این ادعا ، به طور طبیعی به منزله تایید آن از سوی مجلس تلقی می شود.
معنی و مفهوم این سخن ، آن است که دستگاهها و ارکان مختلف اداره کشور از جمله دولت ، دارای حقوقی مستقل از مردم هستند و حقوق آنها ممکن است در تضاد با حقوق مردم باشد. شکل گیری چنین باور و برداشتی در میان نمایندگان مجلس ، آسیب های فراوانی را به دنبال دارد و در ادوار گذشته ، شاهد رفتارهای غلطی بوده ایم که متاثر از همین بدفهمی و برداشت سوء بوده است. از جمله این رفتارهای غلط آن است که نمایندگان مجلس با هدف و بعضا به بهانه حمایت از حقوق مردم به صف آرایی در برابر دولت بپردازند و لوایح و برنامه های دولت را عقیم بگذارند و با مصوبات خود دست دولت را در مقام اجرا و انجام وظایف خود ببندند. تجربه به جای مانده از گذشته های نه چندان دور ، نشان داده است که قائل بودن حقوق مستقل از مردم برای دستگاههای مختلف ، بویژه هنگامی که مجلس و دولت به سبب همسویی و همفکری ، در جست و جوی منافع مشترکی باشند ، برای سرنوشت کشور و مردم ، با مخاطرات زیادی همراه است و در عمل شاهد به انجام رسیدن اقداماتی خواهیم بود که حاصلی جز تضییع منافع و حقوق مردم در پی ندارد. باز هم به تجربه ثابت شده است ، کسانی که با چنین نگرشی در مقام مدیریت اجرایی کشور قرار می گیرند ، تصمیمات و اقداماتشان در بسیاری از موارد ، هم سو با اراده و خواسته های به حق و منطقی مردم و در جهت برطرف کردن نیازها و مشکلات واقعی آنها نیست و از همین رو در برخی از دولتها و بویژه در دوران حاکمیت مدعیان اصلاحات ، شاهد بروز و ظهور رفتارهای بعضا ناهنجاری در سطوح مدیران اجرایی کشور بودیم که هیچ سنخیتی با شان و منزلت مردم و همسویی و هم جهتی با خواسته ها و نیازهای آنان نداشت . شایسته است به این نکته توجه شود که همه دستگاهها و ارکان نظام اسلامی ، مشروعیت و مقبولیت خود را از رای و اراده مردم به دست می آورند و نمی توان مستقل از مردم هیچ هویتی را برای قوای مختلف و حتی برای نظام اسلامی متصور بود. مایه تعجب و حیرت است در شرایطی که پیوستگی و یکپارچگی کم نظیری را میان ملت عزیز و سربلند با دولت نهم ، شاهد هستیم ، چگونه برخی افراد ، عامدانه خود را به کج فهمی می زنند و با غرض ورزی سعی در القاء بیگانگی و انفصال دولت و ملت دارند! این در حالی است که دولت نهم برپایه چهار اصل عدالت گستری ، مهرورزی ، خدمت به بندگان خدا و پیشرفت و تعالی مادی و معنوی کشور تشکیل شده و آقای احمدی نژاد رئیس جمهور محبوب مردم نیز با صراحت و افتخار بر تعهد و پایبندی خود و دولت متبوعش به دفاع از حقوق مردم در همه عرصه ها تاکید کرده و عملکرد دولت نیز مبتنی بر همین رویکرد اصولی بوده است. اعضای هیات دولت نیز در میثاق نامه خود با رئیس جمهور اینگونه متعهد شده اند: مدت زمانی را که در دولت اسلامی حضور دارم، خود را وقف خدمت صادقانه و متواضعانه به مردم و رفع مشکلات آنان و پیشرفت کشور نموده و از حقوق مردم دفاع نمایم و در مقابل بدخواهان ملت و متجاوزان به حقوق عمومی با قدرت بایستم ، مجاهدت در راه خدا، شجاعت، مردمداری، کاردانی و کارآمدی، ساده زیستی، روحیه خدمت گزاری و عشق به مردم را بر هر معیار دیگری ترجیح دهم ، خدمت به محرومین و مناطق محروم را در سرلوحه اقدامات خود قرارداده و آن را یک ارزش بی بدیل بدانم. رئیس جمهور احمدی نژاد خود را نوکر و خادم مردم می داند و اعضای هیات وزیران نیز هیچ شان و منزلتی جز خدمتگزاری برای خود قائل نیستند و هیچ هویت و اعتباری مستقل از مردم نیز برای دولت در نظر ندارند و در چنین شرایطی ، انعکاس سخنان هجو و خلاف واقع از تریبونهای عمومی نظیر مجلس شورای اسلامی ، آرامش فکری و روانی را از جامعه سلب می کند. شاید نتوان به دبیرکل فلان حزب اصلاح طلب که با استفاده از تریبون مجلس شورای اسلامی به طرح سخنان بی اساس و غیرمنطقی علیه دولت نهم می پردازد ، خرده گرفت و او را در این زمینه مورد پرسش قرار داد اما به راستی ، سکوت و همصدایی مجلس شورای اسلامی با اینگونه سخنان چه پیامی را به جامعه منتقل می کند؟
Newer news items:
Older news items:
|
